بازی های بومی طالقان

بازی طالقانی

مقدمه

در طالقان ورزش به صورت اسلوب جدید برای پرورش و تقویت جسم وجود نداشت. آنچه برای ورزش متداول بود، می‌بایست با حداقل وسائل انجام پذیر و در ضمن طوری باشد که تعداد بازیگران بتواند متغیر باشد. بازی های بومی طالقان نقش پررنگی در نشاط مردمان داشت. بسیاری از بازی ها نوعی ورز بود که می‌توانست با شرکت دو نفر انجام گیرد، مثل کشتی گرفتن. دیگر ورزش‌ها میبایست با شرکت حداقل هشت تا ده نفر انجام پذیرد، مثل تپکاچ.

در سنین کودکی بسیاری از ورزش‌ها مشترک بین دختران و پسران بود که بعدها بالطبع از هم جدا می‌شدند. بعضی از ورزش‌ها مخصوص پسران بود، مانند کشتی و تپکاچ، بعضی مخصوص دختران مانند تاب خوردن : تو خوری، ریسمان وازی و بقیه قابل اجرا برای هر دو گروه

ورزش و تفریحات در روستا های طالقان مخصوص زمانی از سال بود – اواسط پاییز تا اواسط بهار -که فعالیت کشاورزی و امکانات کار در مزرعه برای بچه ها و نو جوانان خاتمه می یافت. ورزشگاه یا باشگاه به روش متداول امروزی مفهومی نداشت. محل اجرای ورزش و بازی ها بر روی پشت بام ها بود و یا در جایی که مورد کشت و زرع و باغداری قرار نمی گرفت و متعلق به عموم بود.

بازی طالقانی

معرفی کتاب

برای آشنایی به تمام ورزش و بازی های بومی طالقان اشاره می گردد به بازیهای محلی طالقان (تاليف فرشید محمدی ۱۳۸۸). جمع آوری و نوشتن این ورزش های بومی کاری پرارزش است که مستلزم به وقت، علاقه و پشت به کار داشتن زیادیست. جای سپاس است که چنین کاری به مرحله عمل در آمده است. در این کتاب نام و روش انجام ۱۸۲بازی توضیح داده شده. در این جا فقط با بیان نام چند بازی اکتفا می شود برای توضيح كامل هر کدام از این ورزش و بازیها به کتاب فرشید محمدی بازی های محلی طالقان مراجعه گردد.

بازی های محلی طالقان

اسامی بازی های محلی طالقان

اسامی بازی های بومی طالقان شامل: اسم فامیل، اکر دکر، الک دلک، اسابه، سوک بنشتن یا چوخیز، انزلی بخس بپرک، بنه کنده برد برد، تاب تاب سراغ، تو سواری کش، تفنگ وازی، بگندی مرعانه، چاله وازی، حقه وازی، چرخ وازی، زیاد کن، شادزدوازی، فرفرک وازی، قیش وازی، قاپ وازی، غراب پر، لتروازی، وسطی، هب وازی، یار دار، یقل دوقل، زرچ گیری

نمونه یک بازی

زرچ گیری : گرفتن باشکار کبک در زمستان، با دست، بدون به کار بردن اسلحه

یک روز برفی در زمستان، هنگامی که برف زیاد روی زمین نشسته باشد، گروهی از جوانان، گله ای کبک را در میان تپه و درره ها تعقیب نموده، آن ها را فراری می دهند. کبک که قدرت پرواز طویل المدتی را ندارد، سعی می کند بر روی تپه ای که در نزدیکی قرار دارد فرود آید. گروه دیگر از جوانان که در روی تپه های اطراف ایستاده و منتظرورود کبک های در حال پرواز هستند، از فرود آمدن آن ها جلوگیری می کنند. این کار ادامه پیدا می کند تا کبک ها از فرط خستگی، بی اختیار وباسرعت به زمین فرود امده – کبک قدرت پروار طولانی و طویل المدت را ندارد ، در زیر برف نرم و تازه ناپدید گردند. جوانانی که شاهد فرود آمدن کبک ها هستند، محل فرود را در نظر داشته، به آنجا می روند و برف را کنار زده، کبک خسته را دستگیر می کنند. اصطلاح سرش را زیر برف کرده از این بازی سرچشمه می گیرد، چون کبک بیچاره که زیر برف می رود، خيال بر آن دارد که از دید انسان دور و در امان خواهد بود چون او کسی را نمی بیندا دیگران نیز او را نخواهند دید.

منبع: درآمدی بر گویش و فرهنگ طالقان

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در print

1 thought on “بازی های بومی طالقان”

Leave a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مطالب بیشتر
اسکرول به بالا