روستای نویز

روستای نویز واقع عرض جغرافیایی ۳۶ ۱۱ ۴۴ و طول جغرافیایی ۵۰ ۵۱ ۵۷   و ۲۰۴۰ متر ارتفاع از سطح دریا  از روستاهای بخش بالا طالقان از شهر طالقان می باشد.


نویز از شمال با روستای کرکبود، از غرب روستای هشان، از شرق روستا های کوئین و مرجان، از جنوب با روستاهای منگلان و حصیران همسایه میباشد.  در شمال روستا منتهی به کوهای بلند دو میل (کرکبود کوه یا عقیق) میباشد که در بالای آن امامزاده ای مدفون میباشد که اهالی به آنجا جوئری امامزاده می‌گویند.  در دامنه کوه مزارعی به نام عالی آباد (عالیوا) و سوردیک قرار گرفته که عالی آباد با روستای کرکبود مشترک میباشد و آب مزروعی روستا از آنجا تامین میگردد و سوردیک با دربند کوهین مشترک هست که آب مزروعی روستا از سه چشمه پر آب و بسیار خنک آنجا تامین می‌شود. در ادامه روستا از دشت بزرگی بنام دمیزار شروع و در جنوب روستا با سه دره: هشان، کندی دره (حصیران) و دره ی کوئین و مرجان منشق و مختوم میگردد.

زبان مردم روستای نویز:

مردم این روستا به زبان تات صحبت میکنند.

جمعیت روستای نویز:

 براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۳ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.

نام های خانوادگی اهالی بومی روستای نویز طالقان:

-روحی

- عقیلی

- کریمایی

- لطفی

- امینی

-درویش

- شاهمرادی

- محسنی

- شیخ الاسلامی

- احمدی

- ناصری