روستای تکیه ناوه

روستای تکیه ناوه در قسمت مرتفع جنوب غربی هم‌مرز با استان قزوین است. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۲۱۰۰ متر و از شمال به رودخانه شاهرود و روستای لهران و کش؛ از جنوب به رشته کوه‌های نوار کوه و معدن سنگ گرانیت الرویا؛ از شرق به روستای نساءسفلی، و از غرب نیز به روستای عالیسر، موچان و خورانک محدود می‌گردد. این روستای نسبتاً بزرگ بخش پایین طالقان بامراتع وسیع و مساحتی حدود ۳۰ کیلومتر مربع در فاصله ۱۵ کیلومتری از مرکز بخش طالقان و ۱۳۵ کیلومتری تهران قرار دارد.

محل قدیم این روستا در حدود ۳۰۰ سال پیش در منطقه کل باغنان در کنار پس چشمه یا پرت چشمه واقع شده بود که با وصیت امامزاده محترم بتدریج به اطراف امامزاده نقل مکان نمودند. در تقسیمات اداری و کشوری، روستای کوچک عالیسر در مجاورت تکیه ناوه با باهم به صورت یک روستای واحد تشکیل دادند.

در حال حاضر مکان‌های مسکونی روستا شامل دو بخش اصلی در اطراف امامزاده و منطقه تازه تأسیس به نام همنده می‌باشد. مرکزیت روستا شامل امامزاده , ساختمان پست و مخابرات و دو سوپر مارکت در اطراف امامزاده است. بیشتر مزارع و باغ‌های روستا در غرب و جنوب غربی روستا قرار دارد. در سال‌های اخیر ساخت و سازهای بی مجوز توسط اهالی مهاجرت کرده روستا، منجر به ناهمگونی در نوع معماری بافت قدیم و جدید روستا گردیده و از این منظر، دوگانگی چهره روستای قدیم و بخش جدید باعث تغییر در خلق و خو و آداب و رسوم سنتی مردم اصیل و بومی گردیده است.
مناطق دیدنی و مفاخر روستا:
وجود مقبره و بارگاه امامزاده‌ محترم نزد اهالی طالقان، همچنین درخت اوورس یا سرو کوهی در روبروی امامزاده واقع در گورستان ده بنام چهل دختران که دارای روایت‌ها و قصه‌های مختلفی نزد اهالی قدیمی روستا می‌باشد از جمله جاذبه‌های این روستا می‌باشد. از مشاهیر ثبت شده و صاحب نام این روستا می‌توان به صاحب بن عباد , استاد غلامحسین امیرخانی اشاره کرد
زبان مردم روستای تکیه ناوه
مردم تکیه ناوه مسلمان و شیعه مذهب هستند و هنوز به زبان تاتی تکلم می‌کنند